فـردوسی: اندیشمندی خِرَدگرا علی کبیری کنـــون ای خردمنـــد وصف خــــِرَد / بـدیـن جـایگـــــه گفتـن انـدرخـــورد کنـــون تا چــه داری بیـــار از خِرَد / کـه گوش نیـوشنـــده زو بــرخـــورد خـــــِرَد بهتـــر از هـــر چـه ایــزد بداد / ستـایش خــــِرَد را بــه از راه داد خـــــِرَد رهنمـای و خـــِرَد دلگشای / خــِرَد دست گیــرد بــه هر دو سرای ازو شـادمـــانی وزویــت غمیــست / وزویـت فـزونی وزویـت کــمیـــست خـــــــِرَد تیــــره و مــــرد روشن روان / نبـاشد همی شادمـــان یک زمان چـــه گفـت آن خـــــِرَدمند مــــرد خــــِرَد / کــه دانـا ز گفتــار از برخـورد کسی کـو خـــِرَد را نــدارد ز پیش / دلش گــردد از کـــردۀ خـویش ریــش هشیــــوار دیــــوانـــــــه خــــواند ورا / همـــــان خـویش بیــگانه دانـد ورا ازویی بــــه هـــــــر دو سـرای ارجمنــــد / گسستـه خــــِرَد پای دارد ببنــد خـــــِرَد چشم جــانست چـون بنـگری / تو بی چشم شادان جهــــان نسپری نخست آفـــــــرینش خــــــِرَد را شناس / نگهبــــان جانست و آن سـه پاس سه پاس تو چشم است وگوش و زبان / کزین سه رس...